Skip to content Skip to navigation

"Της Παρεούλας" κριτική του Δημήτρη Κωνσταντάρα Σταθαρά

Γράφει: 
Δημήτρης Κωνσταντάρας Σταθαράς - Εκπαιδευτικός συγγραφέας

Η συγγραφέας Χαρούλα Ηλία- Φράγκου, με βραβευμένη παρουσία στο χώρο της ποίησης και του διηγήματος, αυτή τη φορά μας εξέπληξε με τη νέα ποιητική της παρουσία, που απευθύνεται στα παιδιά, όπως γράφει, και όχι μόνο, συμπληρώνω εγώ.

Με την ευαισθησία που τη διακρίνει, στον πρόλογο της συλλογής των ποιημάτων, με διάλογο εις  «εαυτόν», παραδέχεται ότι δεν πρόσεξε τα παιδιά, όσο θα έπρεπε. Και ενώ προβληματιζόταν, ήλθε η μούσα, ήλθε η έλλαμψη με ένα «ολοστρόγγυλο μελένιο φεγγάρι να στέκεται ήρεμο και να της χαμογελά».
Ο πρόλογος του βιβλίου, που απευθύνεται στα παιδιά «Για σας παιδιά», αν και πεζός, σε γοητεύει με τις ποιητικές του εικόνες και λαίμαργα, δεν μπορείς πια, αρχίζεις να διαβάζεις τις ποιητικές της δημιουργίες. Εδώ είναι αναγκαίο να σημειώσουμε τη θαυμάσια εικονογράφηση της ζωγράφου Δήμητρας Σπυρίδωνος, που με απλά, κατανοητά σχέδια και απαλά χρώματα σε κάθε ποίημα και σε κάθε σελίδα, ενώνεται με τους στίχους και δημιουργούν ένα ελκυστικό σύνολο. Στο εξώφυλλο μια θαυμάσια εικόνα δύο παιδιών να ταξιδεύουν πάνω σ’ ένα γελαστό φεγγάρι προσελκύει το κάθε παιδί να ταξιδέψει κι’ αυτό στον κόσμο «της παρεούλας» με το βιβλίο που είναι καλοδεμένο, με χονδρά, γυαλιστερά εξώφυλλα (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ, ΑΘΗΝΑ 2006).
Το περιεχόμενο των ποιημάτων έχει άμεση σχέση με τα βιώματα των παιδιών. Η συγγραφέας με έντεχνο τρόπο και αδιόρατα, δίνει σε κάθε ποίημα ένα μήνυμα....Και αρχίζουν οι τίτλοι ελκυστικοί και ευχάριστοι. «Παίζω και γράφω», «Γράφω και χορεύω», «Της παρεούλας» που καβαλά το φεγγάρι, «Στην εξοχή», που συναντά το παιδί τις μύγες, τα ζουζούνια, τα γυμνοσαλιαγκάκια, τις ακριδούλες και τις πεταλούδες για να παίξει και «να γελάσει πολύ» μ’ αυτά. «Κρυφτούλι» παίζουν η Ασημένια και η Δαφνούλα με τις ηλιαχτίδες και πάνε «Με το βαπόρι...στο ψαροχώρι» για να χορτάσουν ψάρι. «Το μυρμηγκάκι ο δουλευτής κι’ ο τζίτζικας της...αραχτής», ο γνωστός μύθος, γίνεται παιχνίδι με τους στίχους και «Με ήλιο και βροχή» αρχίζει το πανηγύρι για τα πουλάκια, το Μαξ το σκύλο να ζητά συγνώμη απ’ τη μαργαρίτα, τη γατούλα τη Ρωρώ, τη Φιφή την πεταλούδα και το μόνο που γελά να’ναι το παπί. Και έπεται η ευχάριστη συνέχεια και ο προβληματισμός για το χαιδεμένο μοναχοπαίδι, όταν ξαφνικά χάνει τα πρωτεία σαν έρχεται ένα δεύτερο αδελφάκι  «Το μωρό μας» με μια απλή στιχοποιία και τη θαυμάσια ζωγραφική της ζωγράφου και γίνεται επιφώνημα χαράς: «Η μανούλα γέννησε μια στρουμπουλή αδελφούλα»
Ακολουθεί μια δεύτερη ενότητα με ποιήματα «Του σχολειού το «σ’ αγαπώ», που με αυτή τη λέξη –κλειδί «σ’ αγαπώ», ανοίγει την αυλαία για να μπει στα «βάσανα» (που ακόμα δεν ξέρει) του σχολείου. Αρχίζει το μάθημα της αριθμητικής και καλεί τα παιδιά «Ελάτε να μετρήσουμε» μέχρι το δέκα ρυθμικά και νοηματικά κ.λ.π.
Στην Τρίτη ενότητα «Αγκαλίτσες αγκαλιές» κάνει ένα «Ταξιδάκι» και βρίσκει «Της γιαγιάς την αγκαλιά», που η «ανάσα της μυρίζει πασχαλιά και γιασεμί» και με το μελένιο φεγγάρι και τ’ αστεράκια που μπήκαν στο δωμάτιό του μας λέει «Καληνύχτα».
Ξυπνά, όμως, γρήγορα στην επόμενη και τελευταία σελίδα του θαυμάσιου βιβλίου (68) και φωνάζει χαρούμενα «Καλημέρα στην Ειρήνη» και με πιασμένα σε χορό τα παιδιά να τραγουδούν «Κίτρινα λευκά και μαύρα, κόκκινα παιδιά, μαζί να ζωγραφίσουμε τον ήλιο να γελά..[...] όλα θα είναι εύκολα η Αγάπη αν κυβερνά».
Το βιβλίο της Χαρούλας Ηλία Φράγκου με τα είκοσι ποιήματα «Της παρεούλας» είναι βέβαιο ότι θα χαρίσει στα παιδιά και στους μεγάλους που θα το προσεγγίσουν, μια εξαιρετική αισθητική και πνευματική απόλαυση. Της αξίζει ο δίκαιος έπαινος.

Εφημερίδα «Θεσσαλία»
Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2007
Θέμα: 
 

Τα βιβλία μου